Nichkhun Buck Horvejkul (닉쿤)

วันศุกร์ที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

Star Pics Magazine – 42.195 : “วันที่คุณวิ่งชนฉัน…คุณมองอะไรอยู่เหรอ”

42.195

“วันที่คุณวิ่งชนฉัน…คุณมองอะไรอยู่เหรอ”

Script writer by pluhottest@welovekhun.com

งานกำกับชิ้นแรกในรอบ 7 ปี ของผู้กำกับมือรางวัล จิระ มะลิกุล ซึ่งจับเอาเรื่องราวของชีวิตและการวิ่งมาราธอนมาเปรียบล้อกัน เรื่องราวของ หล่อน (สู่ขวัญ บูลกุล) ผู้ประกาศข่าวสาววัย 40 ที่กำลังหลงแผนที่ชีวิต หล่อนประสบกับความสูญเสียใหญ่หลวงและไม่รู้จะมีชีวิตต่อไปเพื่ออะไร จนกระทั่งหล่อนได้พบกับ เขา (นิชคุณ หรเวชกุล) นักวิ่งหนุ่มที่ชวนให้หล่อนเข้าแข่งขันมาราธอน ลมหายใจของหล่อนก็เหมือนจะกลับมามีความหมายอีกครั้ง บนเส้นทางชีวิต อายุก็ไม่ต่างอะไรกับหลักกิโลเมตรบอกระยะทางในการแข่งขัน 14 กิโลเมตรแรก แห่งความสดชื่น กระฉับกระเฉง มุ่งมั่นจะเอาชนะ 21/28 กิโลเมตรถัดมา เมื่อถึงครึ่งระยะทาง จะวิ่งกลับหรือไปต่อ เราต้องตัดสินใจ 42.195 จุดหมายปลายทางแสนไกล ขอแค่มีใครสักคนวิ่งอยู่ข้างเคียงเรา

>> พลังใจบนทางวิ่ง

“เราก็เลยคิดกันว่าถ้าเราทำหนัง 3 เรื่องที่เกี่ยวกับความรัก แล้วผมก็มาทำเรื่องผู้หญิงคนหนึ่งที่อายุ 42 คือกรมองเรื่องความรักของคนแต่ละช่วงอายุก็ไม่เหมือนกันเลย เลยมาเป็นต้นเหตุของหนังเรื่องนี้จริงๆ”

“คนในวัย 48 มันผ่านชีวิตมา ผ่านมาแล้วแหละ ทั้งรัก ทั้งเลิก ทั้งไม่มีใครสนใจ ทั้งแอบรัก เป็นคนที่รู้ตัวว่าอายุอานามก็เยอะแล้ว เข้าใจความรักดีพอ หวังที่จะให้ชีวิตเหลืออยู่ของเขาเป็นชีวิตที่ดีที่สุดด้วย เพราะฉะนั้นเลยมีทั้งกล้าและกลัว แต่ว่ามันไม่มีอะไรน่าสงสารเท่าคนอายุ 42 ที่ชีวิตพังพินาศ เพราะว่าคนอายุเท่านี้มันเคยผ่าน เคยเห็น เคยพบ ความพังพินาศของชีวิตคู่มาเยอะแลว ไม่กับตัวเองก็กับเพื่อนๆ เพราะฉะนั้นพอมาเกิดขึ้นกับตัวเองเนี่ยมันยับเยินมากนะ จนบางครั้งเหมือนกับว่าไม่รู้จะซ่อมจะกู้มันขึ้นมาใหม่ได้ยังไง”

“จนเขาได้มาพบกับหนุ่มนักวิ่งมาราธอนคนหนึ่ง แล้วมาสอนให้เขาวิ่งมาราธอน เลยกลายเป็นว่าการวิ่งมาราธอน เหมือนกับการกู้ซากปรักหักพังของผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะผู้หญิงคนนี้ออกไปวิ่งมาราธอนแล้ว สิ่งที่คนพ้บคือในขณะที่เราวิ่งไปในระยะทาง 42.195 กิโล มันไกลมากจนจะมีจุดหนึ่งที่ร่างกายมันสุดแสนจะรับไได้ มันจะเหลือแต่ร่างกายที่ก้าวขาออกไป แล้วค่อยๆ ช้าลงๆ จนเกือบเหมือนเดิน กำลังจะหยุดแต่ก็มีระยะทางที่เหลือที่ให้เราต้องวิ่งต่อ ต้องถามด้วยวว่าจะต้องไปให้ถึงจริงๆ หรือเปล่า หรือว่าเราหยุดตรงนี้ได้เลย เหมือนการที่เราจะต้องตอบหรือไม่ตอบในชีวิตของคนเรา เพราะว่าในชีวิตคนเราไม่มีตัวช่วยหรอก จริงๆเราต้องตอบตัวเองมากกว่า ว่าถ้าชีวิตเราพังพินาศไปจริงๆ เราจะทำยังไงกับชีวิตเราดี ฆ่าตัวตาย หมกตัวเองให้อยู่กับความเศร้า หรือว่าใช้ชีวิตที่เหลือให้ดีที่สุด”

>> เฟ้นหานักแสดงและ…วิ่ง

“ในส่วนนักแสดงผมอยากได้คนที่ดูสมบูรณ์ คือเป็นคนที่ล้มจากชีวิตที่เพียบพร้อม คือไม่ได้มีปัญหาอะไรชีวิตครอบครัวไม่ผุพังมา เพียงแต่ว่ามีอุบัติเหตุใหญ่ๆ ในชีวิตที่ทำให้เค้าไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว นิชคุณเราค้นพบว่าเขาไปแอบซ้อมตัวเองมาอย่างหนักกับสำหรับการแสดงเลยแหละ คือเห็นว่าพยายามเข้าใจตัวละครมาอย่างหนักหน่วงมาก”

“นิชคุณมีสิ่งหนึ่งที่วัยรุ่นผู้ชายในอายุเท่ากันไม่มีคือความเป็นผู้ใหญ่ ส่วนใหญ่คนที่อายุ 21-24 จะมีมู้ดดูเฮฮา แต่นิชคุณจะดูเป็นผู้ใหญ่เกินอายุ มันเลยกลายเป็นสิ่งที่ดีสำหรับคาแร็คเตอร์นี้ แล้วในเรื่องความฟิตกับการวิ่งอย่างที่รู้คือเป็นนักเต้นบนเวทีอยู่แล้ว ต้องออกกำลังกายเป็นประจำ แรกๆ ก็แอบเป็นห่วงนะ เพราะช่วงนั้นคิวคอนเสิร์ตเขายาวมาก เลยมีการนัดเขาไปวิ่งที่สวนรถไฟตอนเช้า อยากดูว่าเขาวิ่งเป็นอย่างไรบ้าง ปรากฏว่าเขาวิ่ง 10 กิโลเร็วมากอย่างกับนักวิ่งแอฟริกัน วิ่งทิ้งผมน็อครอบเลยนะ เลยรู้สึกว่าเขาไปซ้อมเตรียมตัวมาดีมาก”